Czytają nas również Słowacy: Michal Deák z DESY (Deutsches Elektronen-Synchrotron) w Hamburgu podesłał nam nowy materiał. Oryginał jest w wersji angielskiej, tutaj skrótowo przetłumaczę fragmenty.

Arthur Bolstein pochodzi ze wschodniej Słowacji. Rzucił wyzwanie Einsteinowi. Nazywał się kiedyś Artúr Bolčo, lecz zmienił nazwisko, aby kojarzyło się z Einsteinem. Szczęśliwym zbiegiem okoliczności udało mu się jednocześnie uchwycić przewagę wielości (bolšinstva) kamieni nad jednym kamieniem… Arthur to osobowość niezwyczajna.

Rezultatem tych biegów jest zdumiewające stwierdzenie, że Ogólna Teoria Względności Einsteina jest błędna. „Jako formuły matematyczne teoria jest w porządku, nie ma w niej błędów. Ale nie jest ona obiektywnie logiczna.”

Jak czytamy w czeskiej recenzji książki, autor ułatwił pracę przyszłym biografom. Całe partie dzieła nadają się do wstawienia wprost do szkolnych czytanek. Książka jest ilustrowana zestawem fotografii „Tysiąc twarzy Bolsteina”, które ukazują jego podobizny od wczesnych lat dziecinnych aż do dziś. Oczywiście wizerunek na okładce (ten z prawej) to też twarz Bolsteina.

Bolstein tłumaczy w swej książce, co mu się nie zgadza w teorii Einsteina – przy okazji okazuje się, że chodzi raczej o Szczególną niż o Ogólną Teorię Względności. Autor widzi problem w skróceniu lorentzowskim. Daje przykład wagonu, na którego obu końcach są zegary. Bolsteina niepokoi, co pokazują zegary, gdy wagon jest w ruchu.

Problem pojawia się, gdy w równaniu pojawia się czas. Wyobraźmy sobie wagon z zegarami na każdym końcu, obydwoma nastawionymi na ten sam czas. Ten nad zerowym metrem torów pokazuje np. 2:00:00,
i drugi – nad trzecim metrem – również pokazuje 2:00:00.

Będąc obiektywnie logicznym, należałoby przyznać, że gdy pociąg jedzie, te dwa zegary powinny pokazywać ten sam czas, mijając zewnętrzne znaczniki rozstawione 3 metry od siebie. A więc, gdy oba zegary pokazują 2:00:00 przy zerowym i trzecim metrem, to oba powinny pokazywać np. 2:00:14, przy metrze 50 i 53.

Lecz gdy pociąg się skraca względem torów z powodu dużej prędkości, to przedni zegar zaczyna pokazywać inny czas niż tylni zegar, gdy jest on nad znakiem trzeciego metra. To dlatego, że pociąg się dramatycznie skrócił i do czasu gdy zegar na przodzie wagonu dojeżdża do trzeciego metra, to minął pewien czas odkąd tylny zegar minął metr zerowy. To powoduje inne wskazania zegarów i wprowadza konflikt między względnym czasem i przestrzenią.

Zdaniem Bolsteina jest to nielogiczne. Bolstein wie, co jest logiczne, a co nie – i nawet potrafi podać przykład logiczności:

„W matematyce, jeśli z A wynika B, a z B wynika C, to z A musi wynikać C. Na przykład, jeśli masz samochód bez benzyny, to silnik nie ruszy. Jeśli silnik nie ruszy, to samochód nie może jechać. To znaczy, chyba że jest pchany, ciągnięty, lub jedzie z górki. A zatem jeśli samochód nie ma paliwa, to nie może jechać.”

Od dzieciństwa Bolstein wykazywał żywe zainteresowanie naukami ścisłymi. Studiował przez 2 lata na wydziale elektrycznym politechniki w Koszycach, lecz przychodził tylko na zajęcia z fizyki i matematyki.

„Zawsze interesowały mnie równania, nie ich rozwiązania, lecz to jak zostały one wyprowadzone. Nie wystarczyło mi powiedzieć: ‚OK, to równanie działa tak’. Musiałem przeanalizować każdy człon równania, żeby wyjaśnić, skąd on się wziął.”

Ta pasja pozwoliła Bolsteinowi zebrać najwyższe oceny wśród wszystkich studenów. Wywołał też podziw u przynajmniej jednego wykładowcy, prof. Ladislava Vargi, który zawołał „Proszę mi już dać spokój!”, gdy Bolstein nalegał na dokładne wyprowadzenie każdego członu skomplikowanego równania fizycznego. „To wariat” – mówi wykładowca – „Ale dokładnie tego trzeba, żeby zajmować się fizyką.”

Wyników badań PEAR nie udało się opublikować w żadnym piśmie
naukowym. Znana jest odpowiedź redaktora jednego z takich pism: Rozważymy publikację, jeśli prześlą mi Państwo ten artykuł drogą
telepatyczną.

Co więcej, jako ważny wynik przedstawiono szczególne korelacje pojawiające się co roku w Sylwestra w momencie zmiany daty… Korelacje te występują pomiędzy generatorami leżącymi w tych samych strefach czasowych…

Pierwszą myślą, jaka w tym momencie przychodzi do głowy, jest hipoteza o zależności generowanych liczb od jakiegoś software’u. Autorzy projektu twierdzą, że ich generatory liczb losowych są hardware’owe i produkują nieskorelowane liczby. Ale już nic nie mówią o sposobie mierzenia czasu przypisywanego każdej z tych liczb… A przecież synchronizacja precyzyjnych zegarów elektronicznych jest nieraz przeprowadzana w taki sposób, że w momencie zmiany roku na nowy dodaje się pewną drobną poprawkę do pokazywanego czasu. Jednak badacze z Princeton wolą pominąć rozsądne hipotezy i z góry wyjaśnić zjawisko "globalną świadomością". Ze strony www projektu łatwo wyczytać, czym kierują się badacze: Szczególnie wzruszający jest apel o creative and poetic perspective – w interpretowaniu danych, jak rozumiem – zwraca uwagę dr Góra.

Bowbałan twierdzi, że urodzaj na Ukrainie w latach 1990, 93 i 94 jest wyłącznie jego zasługą. Ma też na swym koncie inne osiągnięcie: 15 kwietnia 1993 roku udało mu się przemieścić cyklon z Islandii na Morze Barentsa.

W 1995 roku ukraińskie ministerstwo rolnictwa – przeczuwając nadchodzący katastrofalny nieurodzaj – przyznało kwotę 375 milionów karbowańców (ówczesna waluta ukraińska) na przetestowanie idei Bowbałana. W tym celu wyznaczono specjalistów z państwowego Centrum Hydrometeorologii do sprawdzenia efektywności nowatorskiej metody. Centrum zawarło z Bowbałanem umowę o przeprowadzeniu "eksperymentu pokazowego": korekcji ruchu masy zimnego powietrza nad regionem kijowskim i dniepropietrowskim. Firma "Biokorinter" wypełniła postawione zadanie.

Z ostatecznymi wnioskami nie spieszył się również Ukraiński Instytut Hydrometeorologii. Starając się nie nazywać Bowbałana ani geniuszem, ani szarlatanem, dyrektor instututu Władimir Wołoszczuk wypowiedział się oględnie: "Energia frontów atmosferycznych jest bardzo duża. Żeby na nie wpłynąć, potrzeba by potencjału elektrowni atomowej. Lecz mimo wszystko… może?"

Bowbałan nie ujawnił nikomu, na czym polegają szczegóły jego metody. Wiadomo jedynie, że polega ona wykorzystaniu siły woli. Bowbałan opracował metodę samodzielnie – początkowo nauczył się sterować pogodą w zasięgu pola widzenia, później również – spoza horyzontu.

Aferę ukraińską wykryto już rok później.

Ostatnio w 2002 roku firma "Biokorinter" była wymieniona (wraz z kilkoma podobnymi instytucjami z Rosji i Kazachstanu) w propozycji programu ekologicznego "Sterowanie pogodą i zapobieganie spontanicznym katastrofom metodami głębokiej ekologii", skierowanej do Regional Environmental Center w celu uzyskania odpowiedniego grantu. Mamy nadzieję, że wniosek został rozpatrzony z należytą uwagą:

Proponuję współpracę w duchowym sterowaniu pogodą, stworzenie sieci miast i grup operatorów pogody (…). "Ciemne siły" zniewoliły duchy przyrody, naturalne pierwiastki, Księżyc – i stąd pochodzą katastrofy. Gdy Duch Gór jest "chory", w górach dochodzi do lawin błotnych i obsunięć gruntu…